Een golf raast over mij heen

Wees sterk voor ons beiden

Zingt hij in mijn hoofd.

Het voelt alsof we sterven

De stilte wordt geraakt

Tot diep vanbinnen

Voel ik niets langer meer

Het gevecht begint.

Dit is de hele tekening.

Het was alweer een lange tijd geleden dat ik krijttekeningen had gemaakt. Potloden zijn mijn ding zo niet en met de winter die komt – werd het al gauw te koud om op zolder te werken. Maar sinds kort heb ik een nieuwe schildersezel… en meer nog, die mag gewoon in de keuken blijven staan! Dat wil dus zeggen dat ik tijdens de winters de keuken mag gebruiken als ”atelier”.. echt tof.

Opeens had ik weer zin om krijttekeningen te maken. Een houten plaat aan de ezel, een A3 blad eraan en voila, ik kon ermee beginnen. Ik heb nog steeds het probleem dat ik niet lang aan een tekening kan werken, vandaar dat ik gemiddeld maar 30 tot maximum 90 minuten per dag teken… maar ik doe mijn best. Mijn schilderkunsten krijgen nu een rustpauze (de olieverf moet toch zowiezo drogen dusja..) en intussen oefen ik weer met mijn krijttekeningen. ^^

Mijn tekening is bijna af maar zit eigenlijk nog bomvol foutjes… maar goed, ik heb er al een foto van genomen en er een detail uitgeknipt om aan jullie te tonen. Maar dat is niet de hele tekening, die krijgen jullie pas te zien als de tekening af is.

Heel plots

Niets.

Geen tijd, geen gedachte

Enkel de vlucht

Waar ben ik?

Een golf

Over mij heen

Bewust, sterk ervaren

Waar jij bent

Een schok,

Alles is voorbij.

De hemel

Draagt geen tekens meer

Mijn ziel, mijn fysiek lichaam

Terug.

Aan de andere kant voel ik

Je ogen dromend, je armen

Om mij heen

Als een warm deken

Die mij doet ontwaken

Bij elke nacht

Onder een heldere hemel

Als het duister ons verlaat.

Elke nacht probeerde ik

jou te bezoeken, jou te zien

Al was het maar een klein bericht

die jouw ziel zou bereiken

Mijn poging zonk

dieper in de oceaan

Waar sterren niet stralen

kunnen, zonder hun pracht