Schrijfsels


Een golf raast over mij heen

Wees sterk voor ons beiden

Zingt hij in mijn hoofd.

Het voelt alsof we sterven

De stilte wordt geraakt

Tot diep vanbinnen

Voel ik niets langer meer

Het gevecht begint.

Heel plots

Niets.

Geen tijd, geen gedachte

Enkel de vlucht


Waar ben ik?


Een golf

Over mij heen

Bewust, sterk ervaren

Waar jij bent


Een schok,

Alles is voorbij.


De hemel

Draagt geen tekens meer

Mijn ziel, mijn fysiek lichaam

Terug.

Aan de andere kant voel ik

Je ogen dromend, je armen

Om mij heen

Als een warm deken

Die mij doet ontwaken

Bij elke nacht

Onder een heldere hemel

Als het duister ons verlaat.

Elke nacht probeerde ik

jou te bezoeken, jou te zien

Al was het maar een klein bericht

die jouw ziel zou bereiken

Mijn poging zonk

dieper in de oceaan

Waar sterren niet stralen

kunnen, zonder hun pracht

Vlieren, appels

2 der bokalen

Schenken vreugde

Om tranen te betalen

Zwakte door beelden

Een foto, een gezicht.

Wat niet missen kan,

Blijft op het hart gericht.

The moon drops one or two feathers into the field.
The dark wheat listens.
Be still.
Now.
There they are, the moons young, trying
Their wings.
Between trees, a slender woman lifts up the lovely shadow
Of her face, and now she steps into the air, now she is gone
Wholly, into the air.
I stand alone by an elder tree, I do not dare breathe
Or move.
I listen.
The wheat leans back toward its own darkness,
And I lean toward mine.

(-James Wright)

Wij zijn – jij en ik.

Bruine en blauwe ogen

Warrig en sluik haar

Groot en klein

Wij zijn

Vervlochten

Lichamen ver van elkaar verwijderd

Die elke nacht zoeken gaan.

 (- Dryalantha)