Een golf raast over mij heen
Wees sterk voor ons beiden
Zingt hij in mijn hoofd.
Het voelt alsof we sterven
De stilte wordt geraakt
Tot diep vanbinnen
Voel ik niets langer meer
Het gevecht begint.
7 december, 2009
Een golf raast over mij heen
Wees sterk voor ons beiden
Zingt hij in mijn hoofd.
Het voelt alsof we sterven
De stilte wordt geraakt
Tot diep vanbinnen
Voel ik niets langer meer
Het gevecht begint.
18 november, 2009
Heel plots
Niets.
Geen tijd, geen gedachte
Enkel de vlucht
Waar ben ik?
Een golf
Over mij heen
Bewust, sterk ervaren
Waar jij bent
Een schok,
Alles is voorbij.
De hemel
Draagt geen tekens meer
Mijn ziel, mijn fysiek lichaam
Terug.
16 november, 2009
Aan de andere kant voel ik
Je ogen dromend, je armen
Om mij heen
Als een warm deken
Die mij doet ontwaken
Bij elke nacht
Onder een heldere hemel
Als het duister ons verlaat.
4 november, 2009
Elke nacht probeerde ik
jou te bezoeken, jou te zien
Al was het maar een klein bericht
die jouw ziel zou bereiken
Mijn poging zonk
dieper in de oceaan
Waar sterren niet stralen
kunnen, zonder hun pracht
4 oktober, 2009
Vlieren, appels
2 der bokalen
Schenken vreugde
Om tranen te betalen
Zwakte door beelden
Een foto, een gezicht.
Wat niet missen kan,
Blijft op het hart gericht.
11 september, 2009
The moon drops one or two feathers into the field.
The dark wheat listens.
Be still.
Now.
There they are, the moons young, trying
Their wings.
Between trees, a slender woman lifts up the lovely shadow
Of her face, and now she steps into the air, now she is gone
Wholly, into the air.
I stand alone by an elder tree, I do not dare breathe
Or move.
I listen.
The wheat leans back toward its own darkness,
And I lean toward mine.
10 september, 2009
21 augustus, 2009
Wij zijn – jij en ik.
Bruine en blauwe ogen
Warrig en sluik haar
Groot en klein
Wij zijn
Vervlochten
Lichamen ver van elkaar verwijderd
Die elke nacht zoeken gaan.